Fińskie Stowarzyszenie Energii Odnawialnej (Suomen uusiutuvat) złożyło krytyczną opinię do projektu ustawy rządu dotyczącego opodatkowania nieruchości i podatku dochodowego dla morskiej energetyki wiatrowej. Organizacja postuluje dalsze obniżenie wartości odtworzeniowej turbin z 35% do 30%, argumentując, że wojna na Ukrainie znacząco zwiększyła koszty projektów.
Według opinii organizacji turbiny morskie produkują energię bardziej równomiernie i częściej niż turbiny lądowe, są również większe, co pozwala na wytworzenie znacznie więcej energii z jednej turbiny. Jednak koszty inwestycyjne fundamentów i budowy turbin morskich są znacznie wyższe niż odpowiednie koszty turbin lądowych.
Agresja Rosji na Ukrainę spowodowała wzrost kosztów (szczególnie stali) i stóp procentowych, co silnie wpływa na koszty morskiej energetyki wiatrowej. W obecnych warunkach budowa projektów nie jest rentowna przy aktualnej strukturze kosztów.
Szczegółowa analiza obciążeń podatkowych
W opinii przytoczono kalkulacje firmy Arenso przedstawione komisji finansowej parlamentu, które pokazują znaczne różnice w opodatkowaniu różnych typów elektrowni w Finlandii. Dla wyprodukowania 2,8 TWh energii rocznie potrzeba:
- 120 turbin lądowych (960 MW) – podatek od nieruchomości przez cały cykl życia: 181 mln euro (1,62 €/MWh)
- 38 turbin morskich na wodach terytorialnych – przy obecnych przepisach: 500 mln euro (4,46 €/MWh), przy proponowanych 35%: 233 mln euro (2,08 €/MWh)
- 38 turbin na wyłącznej strefie ekonomicznej – przy obecnych przepisach: 850 mln euro (7,59 €/MWh), przy proponowanych przepisach: 405 mln euro (3,62 €/MWh)
Postulat dodatkowych ulg
Suomen uusiutuvat argumentuje, że nawet przy 35% wartości odtworzeniowej podatek od nieruchomości z morskich turbin pozostaje znacznie wyższy niż z turbin lądowych w przeliczeniu na wyprodukowaną energię. Organizacja proponuje obniżenie do 30%, aby wyrównać obciążenia podatkowe między różnymi technologiami.
Stowarzyszenie krytykuje również proponowane coroczne indeksowanie wartości odtworzeniowej wskaźnikiem kosztów budowlanych, argumentując, że turbiny wiatrowe mają ograniczony cykl życia i ich wartość nie wzrasta jak w przypadku tradycyjnych budynków.
