Niemcy, Polska i kraje bałtyckie intensyfikują inwestycje w energetykę wiatrową w odpowiedzi na dotkliwe skutki ekonomiczne wywołane wzrostem cen paliw kopalnych. Najnowsze dane pokazują, że państwa te uznają energię wiatrową za kluczowe rozwiązanie w dążeniu do zmniejszenia zależności od importu surowców energetycznych, co przekłada się na szybki przyrost nowych mocy wiatrowych – zwraca uwagę Europejskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej WindEurope.
Europa posiada obecnie prawie 250 GW zainstalowanej mocy w lądowej energetyce wiatrowej. W ubiegłym roku aż 89% nowych mocy wiatrowych w Europie stanowiły instalacje lądowe. Według prognoz WindEurope, do 2030 roku 75% wszystkich turbin wiatrowych zainstalowanych w UE będzie zlokalizowanych na lądzie, co zwiększy łączną moc lądowych farm wiatrowych do 304 GW.
W Niemczech w ubiegłym roku przybyło ponad 4 GW nowych mocy wiatrowych, co stanowi ponad dwukrotnie więcej niż w jakimkolwiek innym kraju UE. Prognozy wskazują, że w latach 2025-2030 Niemcy będą dodawać średnio około 8 GW rocznie. Kluczowe zmiany w polityce energetycznej, w tym wprowadzenie zasady „nadrzędnego interesu publicznego”, znacząco przyspieszyły proces zatwierdzania projektów. Dzięki usprawnieniu procedur wydawania pozwoleń, Niemcy zatwierdziły 15 GW nowych instalacji wiatrowych na lądzie w 2024 roku – siedmiokrotnie więcej niż pięć lat temu.
Polska również intensyfikuje działania w zakresie energetyki wiatrowej. Obok realizacji pierwszych projektów morskich farm wiatrowych (obecnie trwa budowa MFW Baltic Power, podjęto FID dla MFW Baltica 2), rząd zaproponował nowe przepisy, które zmniejszą minimalną odległość turbin lądowych od obszarów mieszkalnych do 500 metrów, w porównaniu z obecnymi 1,5 km (zależnie od wysokości turbiny). „Zmiana ta znacząco poszerzy obszar, na którym można budować turbiny wiatrowe” – zauważają eksperci branżowi. Propozycja ma również na celu przyspieszenie procesu wydawania pozwoleń.
Kraje bałtyckie również przyspieszają rozwój energetyki wiatrowej. Udział energii wiatrowej w ich miksie energetycznym wzrósł z 15% do 28% w ciągu zaledwie trzech lat. Oczekuje się, że do 2030 roku łączna moc wiatrowa w krajach bałtyckich osiągnie 10,5 GW, w porównaniu z 2,5 GW obecnie.
Estonia rozszerzyła dostępny obszar dla rozwoju energetyki wiatrowej z 10% do ponad 60% terytorium kraju i zainstalowała nowe radary minimalizujące zakłócenia z farm wiatrowych. Łotwa przyspieszyła wydawanie pozwoleń środowiskowych i planuje projekty w państwowych lasach. Litwa bada możliwości powiązania nowych farm wiatrowych z elektryfikacją przemysłu.
Efekty tych działań są już widoczne – deweloper projektów Vindr ogłosił niedawno, że zainwestuje do 600 milionów euro w budowę ponad 600 MW energii wiatrowej na lądzie na Łotwie.
Według danych branżowych, UE wydała w ubiegłym roku około 400 miliardów euro na import energii, głównie paliw kopalnych. Obecne europejskie farmy wiatrowe pozwalają uniknąć importu 100 miliardów metrów sześciennych paliw kopalnych rocznie. Jeśli cele zostaną osiągnięte, do 2030 roku liczba ta wzrośnie do 200 miliardów metrów sześciennych, co odpowiada pojemności tysiąca dużych tankowców.
Transformacja energetyczna w kierunku źródeł odnawialnych, szczególnie energetyki wiatrowej, nabiera strategicznego znaczenia dla bezpieczeństwa energetycznego Europy. Zwłaszcza dla krajów, które doświadczyły konsekwencji uszkodzenia Nord Stream 2 i rosyjskiego szantażu energetycznego, inwestycje w energetykę wiatrową stają się priorytetem nie tylko z perspektywy klimatycznej, ale przede wszystkim ekonomicznej i geopolitycznej. Rozwój lokalnych, odnawialnych źródeł energii zmniejsza zależność od importu surowców, stabilizuje ceny energii, ogranicza inflację oraz wzmacnia konkurencyjność przemysłową. Doświadczenia Niemiec, Polski i krajów bałtyckich pokazują, że odpowiednie zmiany regulacyjne mogą w krótkim czasie znacząco przyspieszyć transformację energetyczną, przynosząc wymierne korzyści gospodarcze i środowiskowe.
Źródło: WindEurope
